Geplaatst op

Blog: Hoe Treelings tot stand kwam

Treelings is een spel van Paul Schulz. Lees hier zijn verhaal over hoe Treelings tot stand kwam.

‘In oktober 2016 bezocht ik Spiel voor het eerst en ik werd verliefd op het spel Arboretum van Dan Cassar. Ik was gefascineerd door wat slechts een paar regels kunnen maken van kaarten die slechts kleuren en nummers bevatten. Dat was het startsein voor de ontwikkeling van Treelings.

In het begin van 2017 gebruikte ik mijn Arboretum kaarten om zo te proberen om een nieuw scoringsmechanisme te vinden, waarbij alleen gebruik wordt gemaakt van kleuren en nummers. Ik heb ze op verschillende manieren op mijn bureau gelegd. Eerst zoals Arboretum, daarna sorteerde ik ze op verschillende manieren en ik eindigde bij het sorteren op kleur. Ineens was daar mijn scoringsmechanisme en ik heb het niet meer aangepast. Tijdens het spel verzamel je kaarten van dezelfde kleur in kolommen. Aan het eind krijg je punten voor elke kaart in elke kolom die niet aan een kolom grenst die meer kaarten bevat. Dat is het. Ik heb niet eens gebruik gemaakt van getallen.

Maar hoe ga je scoren? In versie 1 had elke speler een hand vol kaarten en moesten ze alle kaarten van dezelfde kleur in 1 beurt spelen en voor het spelen kon je één kleur noemen en alle kaarten van deze kleur stelen bij je buur.

In juni 2017 bezocht ik de spelbedenkers bijeenkomst in Göttingen en sprak erg enthousiast met bedenkers van Ravensburger en Kosmos, alom bekende bedenkers en zelfs juryleden van Spiel des Jahres. Ik werd door Spiel des Jahres genomineerd voor het kameraadschap voor nieuwe bedenkers. De volgende dag hoorde ik dat ik had gewonnen. Ik had me aangemeld met 2 andere, grotere prototypes maar ik had ook de eerste versie van Treelings getoond. Men vond het scoringsmechanisme leuk, maar al snel constateerde iemand dat spelers vals konden spelen en er ook nog mee weg kwamen. Omdat de kaarten in de hand gehouden werden, was het voor andere spelers niet te controleren dat alle kaarten van een kleur werden weggelegd. Daarom veranderde ik het idee dat je kaarten in de hand houdt, naar een ‘open hand’ met apart scoringsgebied, beide open en zichtbaar op tafel.

In juli 2017 was ik op Berlijn Con en zat ik wederom aan mijn tafel vol prototypes. Het zat niet in mijn planning om te gaan, maar een van de organisatoren had gehoord van het Spiel des Jahres kameraadschap en vroeg me of ik mijn prototypes wilde komen laten zien, wat wederom een geluk was want tijdens dit event presenteerde een nieuwe uitgever ‘Edition Speilwiese’ hun tweede spel, Memoarrr! Hun ontwikkelaar Julian (hij werkt inmiddels aan zijn eigen interessante projecten bij ‘1 More Time Game’) speelde Treelings. Hij zei: ‘Wacht even’ en hij kwam terug met de eigenaar van Spielwiese Michael en we speelden het nog eens. Ze vonden het echt heel leuk!

Toch was het spel nog niet klaar voor een contract. Er miste nog iets. Julian en ik hebben meer dan een jaar verschillende benaderingen geprobeerd en vaak dachten we dat ‘krachten’ voor de kleur de oplossingen waren. Maar welke ‘krachten’? Ik had een lange lijst. En wanneer zouden deze worden geactiveerd? Elke keer als je een kaart speelt? Zodra een kolom een bepaalde hoogte bereikt? Als een kolom hoger is dan de naastgelegen kolom (wat tegendraads zou zijn aangezien je wilt dat kolommen dezelfde hoogte hebben)?

Wat ik ook probeerde, ‘krachten’ leken steeds te ingewikkeld en het gebruik ervan kostte teveel tijd in vergelijking tot de rest van het spel. Deze ‘krachten’ waren dus niet de oplossing. Daarom hebben we tijd genomen om het probleem verder te analyseren, waarbij we ontdekten dat je slechte hand kaarten zou kunnen hebben. Als je 5 verschillende kleuren in je hand hebt, zou je slechts 1 kaart kunnen spelen wat niet echt positief was voor je score. Met de ‘krachten’ hebben we geprobeerd enkele kaarten meer macht te geven. In plaats daarvan heb ik de regels veranderd over hoe je kaarten in je scoregebied legt. Of je neemt alle kaarten van 1 kleur (zoals in de originele regels) of alle kleuren waarvan je er 1 in je hand hebt. Op dat moment, in november 2018, was het spel klaar!

Tijdens de rest van het proces hebben we nog 2 aanpassingen gedaan. Als eerste hebben we besloten, dat de buitenste kolommen van de speler links en rechts van je ook gelden als aangrenzende kolommen. Daarmee moet je dus ook concurreren. Zo ben je misschien niet in staat om deze te scoren en je kunt deze nu actief ‘aanvallen’ of je eigen kolommen ‘verdedigen’, ook al klinkt dit een beetje te extreem. Ook besloten we om de ‘open hand’ met kaarten te verwijderen en de mogelijkheid om kaarten te stelen van je buren aan het begin van je beurt. Daardoor heeft het spel nu een markt van 5 kaarten in het midden van de tafel. Dit ondersteunde de gebruiksvriendelijkheid van het spel en maakte dat het nog sneller gespeeld werd.

Het thema is vaak veranderd tijdens de ontwikkeling. In het begin ging het spel over zangvogels welke een orkest vormen en je kon geen lagere kolommen scoren omdat de buren te luid waren. Toen bedachten we het thema specerijen of misschien gewoon kleuren of patronen. Langetijd leek het erop alsof we iets gingen doen met gevoelens welke je in balans moest brengen, maar toch aan het eind, bepaalde een ander prachtig event het thema.

Michael Menzel, die in eerste instantie het spel niet zou illustreren, speelde het toen hij de mogelijkheid had en zei tegen Edition Spielwiese: ‘Ik wil dit graag doen, ik heb een idee.” De wereld van Treelings is door hem bedacht en ik kon er niet gelukkiger mee zijn! Op een bepaalde manier sloot dit de cirkel. Het ontwerp startte met een spel over bomen en mijn spel kreeg ook dit thema maar dat was ook alles. Arboretum is een strategische hersenkraker en Treelings is snel en eenvoudig en heeft precies genoeg geluk-factor zodat iedereen kan winnen – een heel ander type spel.

Dit is mijn eerste spel, maar zal zeker niet het laatste zijn.’

Paul Schulz

Treelings is een snel kaartspel met een innovatief scoringsmechanisme. Spelers maken boomhutten door kaarten van dezelfde kleur in een rij te plaatsen. Aan het eind van het spel is een rij evenveel punten waard als het aantal kaarten in de rij, maar alleen als de rijen er naast niet langer zijn (ook niet van de speler links en rechts van je).

Verkrijgbaar vanaf dinsdag 19 mei 2020